Orta yaşlı bir kadın akşam üzeri evine döndüğünde kapısının önünde daha önce hiç tanımadığı üç yaşlı adamın oturduğunu görür ve onlara kim olduklarını sorar.
Birinci adam 'Benim adim zenginlik,' ikinci adam 'Benim ki başarı,' üçüncü adam 'Benim ki de sevgi' der.
Orta yaşlı kadın 3 yaşlı adamı bir şeyler ikram etmek üzere evine davet eder. Adamlar, evin erkeği evde olmadığı için içeri girmeyi reddederler. Kadın akşam evine dönen kocasına yaşadıklarını anlatır, kocası da “Git, onları eve davet et!” der. Kadın yaşlı adamları davet ettiğinde içlerinden biri, 'Biz hepimiz aynı anda gelemeyiz, birimizi seçmelisin' der. Kadının kocası da 'Peki o zaman git zenginliği davet et, evimizi bolluk, bereket ve zenginlikle doldursun' der. Kadın ise başarıyı davet etmek ister. Evin gelini de 'Sevgiyi davet edelim, evimiz sevgiyle dolsun' der. Kadın ve kocası da kabul eder.
Kadın dışarı çıkıp adı ‘sevgi’ olan yaşlı adamı davet eder. ‘Sevgi’ eve doğru ilerlerken, ‘zenginlik’ ve ‘başarı’ da onu takip eder. Kadın 'ben yalnızca sevgiyi davet ettim, siz neden geliyorsunuz diye' sorar.
Adı zenginlik olan yaşlı adam;
“Eğer beni ya da başarıyı davet etseydiniz diğer ikimiz dışarıda kalacaktık. Ama siz sevgiyi davet ettiniz. Sevginin olduğu yerde zenginlik ve başarı zaten oluşur”
cevabını verir.