Kuma batmazlar. Günlerce su içmeden yürürler. Gözleri ve kulakları kumdan ayrıca korunmuştur. Bir defada 100 litreden fazla su içerek, uzun bir yolculuk için depolayabilirler.

Çöllerde yaşayacak, yol alacak ve iş görecek bir makine için insanlar nasıl bir tasarım yaparsa yapsın, üretecekleri hiçbir şey, bir deve kadar mükemmel olmayacaktır. Sıkıntılı çöl şartlarında yaşamaları için, develerin ayak tırnaklarından göz kapaklarına kadar her türlü ayrıntı mükemmel bir şekilde ayarlanmıştır. Sadece deve için değildir bu ayarlamalar; aynı zamanda çöl insanlarının da birçok ihtiyacı böylece karşılanır. Bir çöl insanı için devenin derisi ayakkabı, yünü çadır ve giysi, dışkısı soğuk günler için yakacak, eti ve sütü besin demektir. Tabii, çöllerin gemisi olarak da anılan develerin uzun çöl yollarındaki taşımacılık görevleri en başta gelir. Bir deve yaklaşık 250 kg yükü 45 kilometre boyunca hiçbir şey yemeden, içmeden taşıyabilir. Ayrıca bir deve için 43 bin metre uzunluğundaki bir dağa çıkmak hiç de zor değildir.

Develerin hörgüçlerini su deposu olarak kullandıkları zannedilir. Halbuki devenin asıl su deposu karnıdır. Develer, suyu karnındaki özel kaslarla çevrilmiş küçük keselerde tutarlar. Su bulmanın imkânsız olduğu çölde develer uzun süre susuz yaşayabilirler. Su bulduklarında ise vücutlarının ihtiyacını karşılayabilmek için içebildikleri kadar içerler. Bir seferde içebildikleri su miktarı ise 114 litredir ve bu kadar suyu içmek sadece on dakikalarını alır. Ayrıca develer susuzluklarını acı veya tuzlu suyla da bastırabilme kabiliyetine sahiptirler. Hattâ kış aylarında sadece bitkilerle su ihtiyaçlarını karşılayabilirler. Yine su israfından kaçınmak için dışkılarını hep katı şekilde atarlar.

Gözleri, kum fırtınalarından korunmak için çift kapağa sahiptir. Bunlardan birisi, yürürken gözünün önünü görebilmesi için şeffaftır. Yine kum fırtınalarından korunmak için kulaklarını ve burun deliklerini özel kasları sayesinde kapatabilirler.